இராமாநுசன் அடிப் பூமன்னவே

44 - ஆண்டானின் பிரேமை திருவரங்கத்தரையர் பாடிய 'கடுவினை களையலாகும்...' என்ற திருவாய்மொழிப் பாசுரத்தின் வழியே, சாட்சாத் நம்மாழ்வாரே தமக்கு உத்தரவிட்டதாக உணர்ந்த ஆளவந்தார், ஒரு கணமும் தாமதிக்கவில்லை! கையில் திரிதண்டத்தையும், நெஞ்சில் அகலாத எம்பெருமான் சிந்தனையையும் ஏந்தியவாறு, தம்முடைய பிரிய சீடர்களான பெரிய நம்பி, பெரிய திருமலை நம்பி உள்ளிட்ட அடியார்கள் கூட்டம் சூழத் தென்திசை நோக்கித் தம் யாத்திரையைத் தொடங்கினார். ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய தமிழகம்! இன்றைக்கு நாம் காணும் தார்ச்சாலைகளோ, பாலங்களோ அன்று கிடையாது. அடர்ந்த காடுகளும், சலசலவென ஓடும் நதிப் பள்ளத்தாக்குகளும், வனவிலங்குகள் நிறைந்த புதர்களுக்கு நடுவே சென்ற ஒற்றையடிப் பாதைகளுமே வழிப்போக்கர்களின் வழிகளாக அமைந்திருந்தன. எனினும், ஸ்ரீவைஷ்ணவப் பேரமைப்பைப் பாதுகாக்கப் போகும் அந்தப் 'பவிஷ்யதாசாரியரைத்' தேடிக் கண்டடையும் ஏக லட்சியம், ஆளவந்தாரின் நடையில் சிம்மத்தின் மிடுக்கையும் அதிவேகத்தையும் கொடுத்திருந்தது. ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய தமிழகத்தில் ஆளவந்தாருடன் பயணிக்க நம் வாசகர்களை அன்புடன் அழைக்கிறோம்! காவிரித் தாயின் தென...

43 - அரையர் காட்டிய திசை  திருவரங்க மாநகரில் அன்றைய அந்திப் பொழுதில், செவ்வானக் கதிர்கள் மெல்ல மறையத் தொடங்கின. காவிரித் தாயின் இரு கரைகளையும் தழுவி வந்த தென்றல் காற்றில் மல்லிகையின் நறுமணமும் சந்தனக் குழம்பின் வாசனையும் கலந்து வீசின.  ஆளவந்தார் தம் ஆசிரமத்தில் ஆழ்ந்த யோகத் தியானத்திலிருந்து விழித்தெழுவது போலத் திடீரெனப் பரபரப்புடன் காணப்பட்டார். காரணம், அரங்கமாநகரின் அரசனான அழகியமணவாளன் புறப்பாட்டிற்கு நேரமாகிவிட்டதே! “அடடா! பகவத் குணானுபவக் காலக்ஷேபத்தில் நேரம் போனதே தெரியவில்லையே! நமக்காக நம் அழகியமணவாளன் காத்துக்கொண்டிருக்க மாட்டானே!” என்றவாறே ஆளவந்தார் அவசரமாகக் கோயிலை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினார் வீதியில் எதிரே விரைந்து வந்த அடியார் ஒருவர் அவரைச் சேவித்துவிட்டு, “ஸ்வாமி! அழகியமணவாளன் திருவீதிப் புறப்பாட்டிற்கு எழுந்தருளிவிட்டார்!” என்று கூறவே, ஆளவந்தாரின் கம்பீரமான மிடுக்கு நடை அதிவேக ஓட்டமாக மாறியது! “நம் அழகியமணவாளனின் சாத்துப்படிச் சேவையைக் காணக் கண்கோடி வேண்டும்!” என்று ஊர் மக்கள் இங்கும் அங்கும் பேரார்வத்துடன் தெருக்களில் திரண்டு ஓடிக்கொண்டிருந்தார்கள். மாடமாளிகைகள் ந...

42 - ஸ்தோத்ர ரத்னம் திருவரங்க மாநகரில் ஆளவந்தாரின் ஆசிரமத்தில், நாள்தோறும் சிஷ்யர்களும் அடியார்களுமாகப் பெருந்திரளான கூட்டம் புடைசூழ, அந்த இடமே ஒரு மாபெரும் திருவிழா போலக் காட்சியளித்துக் கொண்டிருந்தது. அந்தத் திரளான கூட்டத்திற்கு ஒரு விசேஷமான காரணமும் இல்லாமலில்லை! பெற்ற கன்றுக்குத் தாய் பசுவானது ஆசையும் அன்பும் பெருகப் பாலைச் சுரந்து அளிப்பது போல, ஆளவந்தார் பிறருக்குத் தாம் செய்வது ஓர் உபகாரம் என்று எண்ணாமல், தன் வாழ்நாளின் பாக்கியமாகவே நினைத்து, ஸ்ரீஆண்டாள் அருளிச்செய்த திருப்பாவைப் பாசுரங்களின் உன்னதமான அமுத ரசத்தைப் பருகக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தார்! பேரார்வத்தோடு அங்கே என்ன நடைபெறுகிறது என்று காண, நேயர்களை அன்போடு அழைக்கிறோம்! ஆளவந்தாரின் கணீரென்ற குரல் ஆசிரமத்தின் மண்டபம் முழுவதும் எதிரொலித்தது: “...நாயகனாய் நின்ற நந்தகோபனுடைய கோயில் காப்பானிடம் உள்ளே செல்வதற்கு அனுமதி வேண்டி ஆயர்பாடிச் சிறுமிகள் நின்றனர். இவர்களுக்குக் கண்ணபிரான் ஒருவனே நாயகனேயன்றி, கோயில் காப்பவனோ அல்லது நந்தகோபனோ நாயகன் அல்லவே! அப்படியிருக்க, இவர்களை 'நாயகன்' என்று ஆயர் சிறுமிகள் அழைத்தது எதனால்? சாத்...

41 - உய்ய செய்பவனை தேடு! (சென்ற பகுதியில்… ஆளவந்தாரும் அவருடைய சீடர்களும் குருகை காவலப்பன் கூறிய அவசியமான தகவல்களை கவனமாக ஓலையில் எழுதிக்கொண்டு, மீண்டும் திருவரங்கம் நோக்கிப் புறப்பட்டார்கள். …] வானம் மப்பும் மந்தாரமுமாக மங்கிக் கிடந்தது. கதிரவன் மேகக் கூட்டங்களுக்குப் பின்னே ஒளிந்துகொள்ள, அந்திப் பொழுதின் நிழல்கள் மெல்லப் படரத் தொடங்கின. மரங்களின் இலைகள்கூட அசைவின்றி உறைந்து நிற்க, சுற்றிலும் ஒருவித விசித்திரமான நிசப்தம் நிலவியது. அந்த அமைதியைக் கிழித்துக்கொண்டு எங்கோ ஒரு பறவையின் சோகக் குரல் மட்டுமே ஒலித்து அடங்கியது. திருவரங்க மாநகரை நோக்கி யாத்திரை செய்து கொண்டிருந்த ஆளவந்தாரின் மனம் ஏனோ சஞ்சலத்தில் ஆழ்ந்திருந்தது. அதற்கான காரணம் என்னவென்று அறிய முடியாமல் தவித்த அவருடைய நெஞ்சம், திருவரங்கத்தில் வீற்றிருக்கும் தம் ஆசாரியரான மணக்கால் நம்பியின் நினைவிலேயே லயித்திருந்தது. "என் உள்ளத்தின் வேகத்திற்கு இந்த உடலும் கால்களும் ஈடுகொடுக்க முடியவில்லையே!" என்று வருந்தியவாறே, நடையின் வேகத்தை அதிகரித்துத் தம் சீடர்களை நோக்கி, "சற்று விரைவாக நடக்கலாம்!" என்றார். ஆளவந்தாரும் அ...

40 - யோக ரகசியம் மணக்கால் நம்பி, "ஆளவந்தாரே! உமது பாட்டனார் நாதமுனிகள் என் ஆசாரியரான உய்யக்கொண்டாருக்கு உரைத்த ஒரு ரகசியத்தையும் உமக்குக் கூறுகிறேன்!" என்றார். நம்பி என்ன கூறப் போகிறாரோ என்ற பேராவலுடன் ஆளவந்தார் காத்திருந்தார். "ஆளவந்தாரே! இப்போது அடியேன் கூறப் போகும் உண்மைகள் பல காலமாகப் பரம ரகசியமாகப் பாதுகாக்கப்பட்டு வருபவை. நீரும் இதைப் புனிதமாகப் பாதுகாப்பீராக!" என்று கூறி, நாதமுனிகளுக்கு ஆழ்வார்திருநகரியில் யோக மார்க்கத்தில் நம்மாழ்வார் நேரில் அருளிச்செய்த உன்னத விசேஷார்த்தங்கள் அனைத்தையும் விரிவாக உபதேசித்தார். அத்துடன், "நம் வைணவத் தரிசனத்தை நெடுங்காலம் திருவரங்கத்தில் நிலைநிறுத்தி, பலருக்கும் சென்றடையுமாறு செய்வீராக!" என்று மனங்குளிர ஆசி வழங்கினார். ஆளவந்தார் நெஞ்சம் உருகி, "ஆசாரியரே! இந்த உன்னதப் பேரனுபவத்தை என்னவென்று கூறுவது! அன்று மடுக்கரையிலே கஜேந்திர ஆழ்வானை முதலையின் வாயிலிருந்து காத்தருளிய எம்பெருமானைப் போல, அடியேனை இந்த அற்பமான ராஜபோக வாழ்க்கையிலிருந்து இன்று மீட்டுக் காத்தீர்!" என்றார். மணக்கால் நம்பி தம்மைச் சந்தித்துத் தூதுவள...

39 - வடிவழகு ஒருவாறு இரவு கழிந்து விடியற்காலைப் பொழுது புலர்ந்தது. வடதிருக்காவிரியில் தண்ணீர் மெல்லிய சலசலப்போடு சென்றுகொண்டிருந்தது. கதிரவனின் இளங்கதிர்கள் அதன் மீது படர, தண்ணீரின் அலைகள் தங்க மீன்கள் துள்ளிக் குதிப்பதைப் போல ஜொலித்தன. ஆளவந்தாரும் மணக்கால் நம்பியும் நீராட வடதிருக்காவிரி நீராடும் இடத்துக்குச் சென்றார்கள். அங்கே மற்றவர்கள், சீரார்ந்த திருவரங்கம் பெரிய கோயில் சிறந்த பிரணவமான திருவரங்கா தாரார்ந்த திருவரங்கச் செல்வி புன்னைத் திருசந்திர புட்கரிணி தகுந்தென் வாசல் ஓரார்ந்த வீடணர் கொண்டிட்ட பொட்டத் தகுந்த ஆனந்த சயனத்தில் இலங்கு சோதி காரார்ந்த திருவுருவும் கமலக் கண்கள் கண்டு அனு தினம் உள்ளத்தில் கருதுவேனே (1) என்று பக்தியோடு பாடிக்கொண்டே நீராடிக்கொண்டிருந்தார்கள். ஆளவந்தார் நீராடத் தொடங்கிய போது, காவிரியின் குளிர்ந்த நீர் அவர் உடம்பில் பட்டவுடன், நம்பிகளைப் பார்த்து, “இந்தப் புனித நீர் உடம்பில் பட்டவுடன் மனதிற்கு இன்ப அனுபவத்தைக் கொடுக்கிறது!” என்றார். நம்பி புன்னகையுடன், “திருவரங்கத்தில் வாசம் செய்பவர்களுக்கு மெய்ஞ்ஞானம் சுருங்குவதில்லை; அவர்கள் யமனின் வசப்படவும் மாட்டார்கள். ...

38 - முதல் யாத்திரை   காட்டுமன்னாரின் சந்நிதியில் விடைபெற்றபோது, கிழக்கு வானில் விடிவெள்ளி மங்க, மெல்ல உதித்த இளங்கதிரவன் தன் பொன்னொளியை அடர்ந்த மரக்கிளைகளின் மீது படரவிட்டுக்கொண்டிருந்தான்.  வானத்து விடிவெள்ளி போல அரசபோகங்கள் மங்கிப்போக, ஆளவந்தாரின் நெஞ்சில் மெய்ஞ்ஞானத்தின் பேரொளி பரவியது. அரண்மனைப் பல்லக்குகளையும் சொகுசு வாழ்வையும் முற்றிலும் உதறிவிட்டு, ஆசாரியர் மணக்கால் நம்பியின் பின்னால் அடக்கத்துடன் நடக்கத் தொடங்கினார். பாட்டனார் நாதமுனிகள் விட்டுச்சென்ற பெருநிதியான அந்த அரங்கனைக் காணும் எல்லையற்ற ஆவலில், ஆளவந்தாரின் வெறுங்கால்கள் காவிரிக் கரையை நோக்கி விரைந்தன. ஆயிரம் ஆண்டுகளுக்கு முந்தைய சோழ வளநாட்டில், இன்றைய பெருவழிகளோ செப்பனிடப்பட்ட சாலைகளோ கிடையாது. காவிரியும் கொள்ளிடமும் தம்போக்கிற்குப் பாய்ந்து வளைந்தோடிய பெரும் மணல்திட்டுகளும் அடர்ந்த நாணல் காடுகளுமே அவர்களுக்குப் பாதையாக அமைந்தன. பேராற்றின் கரைகளைப் பிடித்து நடப்பதே, அவர்கள் பயணத்திலும் வாழ்விலும் கரையேறுவதற்கான வழியாக அமைந்தது. வழியில் நதிக்கரைகளில் அமைந்த திவ்யதேசங்களைச் சேவித்து, ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களை...

37 — பாதாள அறை ஆளவந்தாரிடம் விடைபெற்றுக்கொண்ட மணக்கால் நம்பி, வீரநாராயணபுரம் திருக்கோவிலை நோக்கி வேகமாக நடக்கத் தொடங்கினார்... வீரநாராயண ஏரியிலிருந்து வீசிய குளிர்ந்த காற்று மணக்கால் நம்பியின் திருமேனியை இதமாக வருடிச் சென்றது. கோயிலுக்குள் வந்த நம்பி, காட்டுமன்னார் சந்நிதியின் முன்பு கைகூப்பி, கண்களில் ஆனந்தக் கண்ணீர் பெருக உருகி நின்றார். தன் ஆசாரியர்களின் நெடுங்கால ஆசையும் நாதமுனிகளின் கட்டளையும் நிறைவேறும் காலம் கூடிவந்துவிட்டது என்று அவருடைய உள்ளம் மட்டற்ற மகிழ்ச்சியில் திளைத்தது. எல்லையற்ற நன்றி உணர்வோடு ’காட்டும்’ மன்னாரைக் கண்ட நம்பியின் திருவாக்கிலிருந்து, கலியன் உருகிப் பாடிய ‘திருநெடுந்தாண்டக’ப் பாசுரச் சொற்கள் உதிர்ந்து, எம்பெருமானின் திருவடித் தாமரைகளில் அர்ச்சனைப் பூக்களைப் போல் வந்து விழுந்தது. "உலகம் ஏத்தும் தென் ஆனாய்! வட ஆனாய்! குட பால் ஆனாய்! குணபால மத யானாய்! இமையோர்க்கு என்றும் முன் ஆனாய்! பின் ஆனார் வணங்கும் சோதி! திருமூழிக்களத்து ஆனாய்! முதல் ஆனாயே!" (1) அந்தப் பாசுரம் திருக்கோவிலின் அமைதியான பிரகாரங்களில் எதிரொலித்து அடங்கியது. பொதுவாக ஞானத்தை நாடிச் ச...