31 - யமுனைத் துறைவன்

31 - யமுனைத் துறைவன்

உய்யக்கொண்டரின் பிரிவுக்குப் பின் மணக்கால் நம்பி தன் ஆசாரியர் தனக்கு இட்ட கட்டளையின்படி திருவரங்கத்திலேயே நித்தியவாசம் செய்யத் தொடங்கினார். , தன் சரீரப் பற்றுகளை முழுமையாகத் துறந்து, துறவற நெறியினை மேற்கொண்டார்.(1) திருவரங்க நாதனின் எல்லையற்ற கருணையினாலும், தன் ஆசாரியனின் ஆசியினாலும் வைணவச் சம்பிரதாயத்தை வளர்த்து, அடியவர்கள் பலரையும் நல்வழியில் நடத்தி வந்தார்.

இவ்வாறாகச் சில காலம் கடந்து சென்றது.

ஒரு நாள், மணக்கால் நம்பி தன் மடத்திலே சீடர்களுக்கு குலசேகர ஆழ்வார் அருளிச்செய்த ‘பெருமாள் திருமொழி’ பாசுரங்களை காலக்ஷேபமாக உபதேசித்துக் கொண்டிருந்தார். அப்போது அவருடைய அணுக்கச் சீடர்களுள் ஒருவரான ‘திருமகிழ் மாலை மார்பன்’(2) என்பவர் மடத்திற்குள் நுழைந்தார். தன் ஆசாரியரின் காலக்ஷேப உரையைத் தடை செய்ய விரும்பாத அவர், வாயிற்கதவின் அருகே மிகவும் பவ்யமாக வந்து நின்றார்.

அச்சமயம், மடத்தின் உள்ளே மணக்கால் நம்பி, குலசேகர மன்னனின் எல்லையற்ற பாகவத பக்தியின் மேன்மையை இப்படிப்படி விளக்கிக் கொண்டிருந்தார்:

“சீடர்களே! குலசேகர மன்னரின் அரண்மனையிலிருந்த விலைமதிப்பற்ற நவரத்தின மாலை ஒன்று ஒருநாள் காணாமல் போனது. அதனைக் கோவிலில் கைங்கரியம் செய்யும் ஸ்ரீவைஷ்ணவர்கள்தான் திருடியிருக்க வேண்டும் என்று அமைச்சர்கள் மன்னனிடம் பழிசுமத்தினர். ஆனால் பாகவத பக்தியிலே சிறந்த குலசேகரரோ, 'எம்பெருமானின் அடியார்கள் இத்தகைய களவுத் தொழிலைச் சற்றும் செய்ய மாட்டார்கள்!' என்று அவர்கள் மீது அசைக்க முடியாத நம்பிக்கை கொண்டார்.

அமைச்சர்களின் ஐயத்தைப் போக்கவும், பாகவதர்களின் தூய்மையை உலகிற்கு நிரூபிக்கவும், பல்லாயிரக் கணக்கான மக்கள் கூடியிருந்த சபையின் நடுவே, நச்சுப் பற்கள் கொண்ட கொடிய நல்லபாம்பு அடைக்கப்பட்டிருந்த குடத்திற்குள் தன் திருக்கரத்தை சற்றும் பயமின்றி நுழைத்தார் மன்னர்! பாம்பு தீண்டாமல் அடியவர்களின் பெருமையைக் காட்டிய அந்த உன்னத வரலாற்றுத் தருணம் இதுவே!” என்று மணக்கால் நம்பி விளக்கி முடித்தவர். சற்று நேரம் மௌனத்திற்கு பிறகு, என்ற தன் மனதில் தேங்கியிருந்த பக்தியை வெளிப்படுத்தும் வண்ணம் பின்வரும் பாசுரத்தைத் தழுதழுத்த குரலில் பாடினார்:

“ஆரம் கெடப் பரன் அன்பர் கொள்ளார் என்று அவர்களுக்கே

வாரங் கொடு குடப் பாம்பில் கை இட்டவன் மாற்றலரை

வீரம் கெடுத்த செங்கோல் கொல்லி காவலன் வில்லவர் கோன்

சேரன் குலசேகரன் முடிவேந்தர் சிகாமணியே!”(3)

மணக்கால் நம்பி பாடிய இந்தப் பாசுரத்தைக் கேட்டு வாயிலில் நின்றுகொண்டிருந்த திருமகிழ் மாலை மார்பன் நெஞ்சுருகி உடனே ஓடிவந்து தன் ஆசாரியரான மணக்கால் நம்பியின் திருவடிகளிலே நெடுஞ்சாண்கிடையாக விழுந்து வணங்கி நின்றார்.

"ஆசாரியரே! குலசேகர ஆழ்வார் குறித்து சற்று முன் நீங்கள் பாடியதை ஓலைப்படுத்தி, பெருமாள் திருமொழிக்கு முன் சேர்க்க வேண்டும் என்பது அடியேனின் விருப்பம். அதற்கு அனுமதி தாருங்கள்!" என்றார்.

மணக்கால் நம்பி கனிவோடு புன்னகைத்து சம்மதம் என்பது போல தலையசைத்தார்.

“ஆசாரியரே! அடியேன் ஒரு நற்செய்தியைக் கொண்டு வந்துள்ளேன்!” என்று மகிழ்ச்சி பொங்கக் கூறினார்.

“என்ன நற்செய்தி அப்பா? உமது முகம் அதனால் தான் பூத்துக்குலுங்குகிறதோ?” என்று வினவினார் மணக்கால் நம்பி.

“ஆசாரியரே! இந்த வையகம் முழுவதும் நல்வாழ்வு பெற்று உய்யும் பொருட்டும், வைணவ அடியார்கள் செய்த உன்னதத் தவப் பயனாகவுமே... இந்த ஆனி-ஆடி மாதத்து உத்தராட நட்சத்திரத்தின் நன்னாளில், நம் ஈஸ்வர முனிகளுக்கு ஒரு தெய்வீகத் திருக்குமாரன் அவதரித்துள்ளார்! வடமொழி வேதங்களைத் தமிழ் வேதாந்தமாய் அருளிச்செய்த நம்மாழ்வாரின் திருவடி நிழலை அடைந்து வாழ்வு பெற்றவரான நமது ஆதி ஆசாரியர் நாதமுனிகள் அன்று உரைத்தபடியே... ஈஸ்வர முனிகள் தன் குழந்தைக்கு மட்டற்ற மகிழ்ச்சியுடன் ‘யமுனைத் துறைவன்’ என்று திருநாமம் சூட்டியுள்ளார்!

மறுபடியும் இந்த மண்ணுலகில் சரீரம் எடுத்து அவதரித்த நமது நாதமுனிகளைப் போலவே, அந்தக் குழந்தையின் தாமரைக் கண்களிலும் மெய்ஞ்ஞானப் பேரொளி துலங்குவதை அடியேன் நேரில் கண்டேன் ஆசாரியரே!” என்று பக்திப் பெருக்குடன் கூறினான்.

இதனைக் கேட்ட மணக்கால் நம்பி எல்லையற்ற பேரானந்தக் கடலில் மூழ்கினார். “ஆகா! என் ஆசாரியரின் கட்டளை நிறைவேறும் நல்வேளை நெருங்கிவிட்டது!” என்று நெஞ்சுருகியவர், “நமது மானி(4) பெருமைமிக்க திருமகிழ் மாலை மார்பனே!” என்று தன் சீடனைத் தழுவிக்கொண்டு பேரன்போடு ஆசீர்வதித்தார்.

ஆனால், இந்த உன்னதமான மகிழ்ச்சிப் பரவிய அதே வேளையிலே, மற்றொரு திசை வழியே வந்த அதிர்ச்சிகரமான தீய செய்தியொன்று, திருவரங்கப் பெருநகரையே பெரும் பரபரப்பிலும் தவிப்பிலும் ஆழ்த்தியது!

கலிங்கத் தேசத்து அரசன் ஒருவன் தன் பெரும்படையோடு திருவரங்கத்தின் மீது படையெடுத்து வருகிறான் என்ற திடுக்கிடும் செய்திதான் அது!(5) கலிங்க மன்னனின் கொடுங்கோல் படையெடுப்பைப் பற்றிக் கேள்விப்பட்ட கோயில் ஸ்தலத்தாரும், அடியவர்களும் பெரும் கலக்கமடைந்தனர். உடனே அவர்கள், அரங்கமாநகரின் உன்னதச் செல்வமான அழகிய மணவாளனைத் திருவரங்கத்திலிருந்து பாதுகாப்பான இடத்திற்கு மாற்ற முடிவு செய்தார்கள். அதன்படி, நம்பெருமாள் தன் உபய நாச்சிமார்களோடு புறப்பட்டு, மதுரைக்கு அருகிலுள்ள திருமாலிருஞ்சோலைத் திருப்பதிக்கு (அழகர் கோவில்) எழுந்தருளி, அங்குள்ள கள்ளழகரைச் சந்திக்கப் புறப்பட்டார்.

எம்பெருமான் திருவரங்கத்தை விட்டுப் புறப்பட்ட அந்தப் சோகமயமான தருணத்திற்குப் பிறகு, திருவரங்கப் பெருநகரில் வைணவ நெறிக்கு அப்பாற்பட்டவர்கள் குடிபுகத் தொடங்கினார்கள். அதுவரை நம்பெருமாளுக்குப் பாஞ்சராத்திர ஆகம முறைப்படி திருவாராதனக் கைங்கரியங்களைச் செய்து வந்த அர்ச்சகர்களும் அடியவர்களும், கலிங்க மன்னனின் கொடுமைகளுக்கும் அராஜகங்களுக்கும் அஞ்சி, வேறு வழியின்றித் திருவரங்கத்தை விட்டு வெளியேறிப் பல்வேறு ஊர்களுக்கும் சிதறி ஓடினர்.

இவ்வாறாகச் சுமார் ஓராண்டு காலம் கழிந்தது. நாட்டில் பகைவர்களின் தொல்லை மெல்ல மெல்ல ஒடுங்கி, நிலைமை சீரடைந்த பிறகு, எழிலார்ந்த அழகிய மணவாளன் மீண்டும் திருவரங்கப் பெருநகரத்திற்குத் திரும்ப எழுந்தருளினார். ஆனால், ஓராண்டு காலம் திருமாலிருஞ்சோலையில் நம்பெருமாளுக்குத் தங்குதடையின்றித் திருவாராதனக் கைங்கரியங்களைச் செய்து வந்தவர்கள் வைகானச ஆகமத்தைப் பின்பற்றும் நம்பிமார்கள் ஆவர். அவர்கள் நம்பெருமாளுடனேயே திருவரங்கத்திற்குத் திரும்பி வந்தனர்.

நம்பெருமாள் திருவரங்கத் திருக்கோவிலில் மீண்டும் எழுந்தருளிய போது, அங்கு ஆராதனை செய்ய வேண்டிய பாஞ்சராத்திர ஆகம அர்ச்சகர்கள் யாரும் அங்கே இல்லாத ஒரு இக்கட்டான சூழ்நிலை நிலவியது. இதனால், எம்பெருமானின் நித்திய ஆராதனைகள் தடைபடக் கூடாது என்ற உன்னத நோக்கில், திருமாலிருஞ்சோலையிலிருந்து உடன் வந்த வைகானச நம்பிமார்களே திருவரங்கத்திலும் வைகானச ஆகம முறைப்படியே திருவாராதனக் கைங்கரியங்களை மேற்கொள்ளத் தொடங்கினார்கள்.

இவ்வாறாக, திருவரங்கப் பெருநகரிலே இத்தகைய வரலாற்றுத் திருப்புமுனைகளும் வழிபாட்டு ஆகம முறை மாற்றங்களும் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்த அதே காலகட்டத்திலேதான்... காட்டுமன்னார்கோவிலில் (வீரநாராயணபுரத்திலே) வைணவ உலகமே ஆவலோடு எதிர்நோக்கியிருந்த அந்த மெய்ஞ்ஞானப் பேரொளியான யமுனைத்துறைவனின் இல்லத்திலே, காலச் சக்கரம் மெல்லத் தன் சுழற்சியைத் தொடர்ந்தது!

யமுனைத்துறைவனின் குழந்தைப்பருவம் இனிதே கழிந்தது. மழலை பேசி விளையாடிய அந்த ஒப்பற்ற பாலகனுக்குத் தகுந்த பருவம் வந்ததும், அந்தணர்களும் பெரியோர்களும் ஒன்று கூடி உபநயனம் செய்வித்தனர். பின்னர், அவர் மகாபாஷ்ய பட்டர் என்னும் சிறந்த ஆசாரியரிடம் சாஸ்திரங்களையும் வேதங்களையும் பயிலத் தொடங்கினார்.

கல்வி கற்கும் போதே யாமுனனின் அறிவுக்கூர்மையும் மேதைமையும் எல்லோரையும் வியப்பில் ஆழ்த்தியது. அவர் தன் ஆசாரியரிடமிருந்து புதிய பாடங்களைக் கற்றுக்கொள்வதோடு மட்டுமல்லாமல், சக மாணவர்களுக்கும் தானே பாடம் எடுக்கும் அளவிற்கு அசாத்திய ஆற்றல் பெற்றவராகத் திகழ்ந்தார்! எல்லாவற்றையும் விட வியப்பான விஷயம், ஆசாரியர் ஒருமுறை உரைத்த மாத்திரத்திலேயே, அத்தனையையும் தன் கூர்மையான நினைவாற்றலால் மனதில் ஆழப் பதித்துக் கொள்ளும் ஏகசந்தக் கிராகியாக விளங்கினார் யாமுனன். 'ஆகா! சிறு வயதிலேயே இத்தகையதொரு மேதாவித்தனமா! இப்படி ஒரு மகா மேதாவியை இந்த உலகத்தில் வேறு எங்குமே கண்டதில்லையே!' என்று கண்டவர்கள் அனைவரும் வியந்து போற்றினர்.

மணக்கால் நம்பியோ, தன் ஆசாரியரான உய்யக்கொண்டார் தமக்கு இட்ட கட்டளையின்படி, யமுனைத்துறைவனுக்குச் சரியான வயது வரும் போது நம் வைணவத் தத்துவங்களையும், பவிஷ்யதாசாரியர் விக்ரகத்தின் ரகசியத்தையும் உபதேசிக்க வேண்டும் என்று மிகுந்த பொறுமையோடு காத்துக்கொண்டிருந்தார்.

இவ்வாறாக யமுனைத்துறைவர் வேதக் கல்வியில் சிறந்து விளங்கி வரும் வேளையிலே, எதிர்பாராதவிதமாக அவர்தம் திருத்தகப்பனாரான ஈஸ்வர முனிகள் பரமபதம் அடைந்தார் என்ற சோகமான செய்தி திருவரங்கத்தை வந்தடைந்தது. தன் ஆசாரியரான நாதமுனிகளின் புதல்வரும், தன் சம்பிரதாயத்தின் தூண்களில் ஒருவருமான ஈஸ்வர முனிகளின் மறைவைக் கேட்டு மணக்கால் நம்பி அளவற்ற துயரமடைந்தார். உடனடியாக அவர் காட்டுமன்னார் கோவில் நோக்கி புறப்பட்டுச் சென்றார்...

./சுஜாதா தேசிகன்

பயணம் தொடரும்..

25.8.2026

(1) மணக்கால் நம்பி அவருடைய அவதார ஸ்தலத்தில் திரிதண்டி சந்நியாசத்தில் இருக்கிறார். எப்போது துறவு மேற்கொண்டார் என்ற தகவல் இல்லை.

(2) திருமகிழ் மாலை மார்பன் - இவர் மணக்கால் நம்பியின் சிஷ்யர்.

(3) மணக்கால் நம்பி அருளிய பெருமாள் திருமொழி தனியன்

(4) மானி - அபிமான சிஷ்யன் என்று பொருள்

(5) சரியான வருடம் தெரியவில்லை.